Ποιοι αναπαύονται εδώ
Ποιοι είναι θαμμένοι στο Πάνθεον
Περισσότερα από ογδόντα ονόματα, από τον Voltaire το 1791 έως τους Marc και Simonne Bloch το 2026 — όλοι όσοι βρίσκονται στην κρύπτη, με τη σειρά που εισήλθαν.
Δείτε τις τρέχουσες διαθέσιμες επιλογές στο Viator ↗Όλοι όσοι βρίσκονται στην κρύπτη, με τη σειρά που εισήλθαν
| Όνομα | Είσοδος | Γνωστός για |
|---|---|---|
| Voltaire | 1791 | Συγγραφέας και φιλόσοφος |
| Ζαν-Ζακ Ρουσό | 1794 | Συγγραφέας και φιλόσοφος |
| Φρανσουά Ντενί Τρονσέ | 1806 | Πολιτικός και νομικός |
| Κλοντ-Λουί Πετιέ | 1806 | Πολιτικός |
| Ζαν-Ετιέν-Μαρί Πορταλίς | 1807 | Πολιτικός |
| Λουί-Πιερ-Πανταλεόν Ρενιέ | 1807 | Πολιτικός |
| Ζαν-Μπατίστ-Πιερ Μπεβιέρ | 1807 | Πολιτικός |
| Φρανσουά Μπαρτελεμί, κόμης Μπεγκινό | 1808 | Αξιωματικός |
| Πιερ Ζαν Ζωρζ Καμπανίς | 1808 | Επιστήμονας και φιλόσοφος |
| Γκαμπριέλ-Λουί, μαρκήσιος ντε Κολενκούρ | 1808 | Στρατιωτικός αξιωματικός |
| Ζαν-Φρεντερίκ Περεγκώ | 1808 | Τραπεζίτης |
| Αντουάν-Σεζάρ ντε Σουαζέλ, δούκας του Πρασλέν | 1808 | Στρατιωτικός αξιωματικός και πολιτικός |
| Ζαν-Πιερ Φιρμέν Μαλέρ | 1808 | Στρατιωτικός αξιωματικός (καρδιά) |
| Ζαν Μπατίστ Παπέν, κόμης του Σαιν-Κριστώ | 1809 | Πολιτικός και νομικός |
| Ζοζέφ-Μαρί Βιέν | 1809 | Ζωγράφος |
| Πιερ Γκαρνιέ ντε Λαμπουασιέρ | 1809 | Αξιωματικός |
| Ζαν Πιερ, κόμης Σερς | 1809 | Πολιτικός (καρδιά) |
| Τζιρόλαμο Λουίτζι Ντουράτσο | 1809 | Πολιτικός (καρδιά) |
| Ζυστέν Μποναβεντούρ Μοράρ ντε Γκαλ | 1809 | Αξιωματικός (καρδιά) |
| Εμανουέλ Κρετέ ντε Σανμπόλ | 1809 | Πολιτικός |
| Λουί Σαρλ Βενσάν Λε Μπλον ντε Σαιντ-Ιλαίρ | 1810 | Αξιωματικός |
| Ζαν-Μπατίστ Τρεγιάρ | 1810 | Δικηγόρος |
| Ζαν Λαν ντε Μοντεμπέλο | 1810 | Στρατιωτικός |
| Σαρλ Πιερ Κλαρέ ντε Φλερέ | 1810 | Πολιτικός |
| Λουί Αντουάν ντε Μπουγκαινβίλ | 1811 | Εξερευνητής |
| Καρδινάλιος Charles Erskine | 1811 | Κληρικός |
| Alexandre-Antoine Hureau de Sénarmont | 1811 | Στρατιωτικός (καρδιά) |
| Nicolas Marie Songis des Courbons | 1811 | Στρατιωτικός |
| Michel Ordener, 1ος Κόμης Ordener | 1811 | Στρατιωτικός |
| Ζαν Μαρί Πιερ Ντορσέν | 1812 | Στρατιωτικός αξιωματικός |
| Γιαν Βίλεμ ντε Βίντερ | 1812 | Στρατιωτικός αξιωματικός |
| Υασίντ-Υγκ-Τιμολέον ντε Κοσέ, Κόμης του Μπρισάκ | 1813 | Στρατιωτικός αξιωματικός |
| Ζαν-Ινιάς Ζακμινό, Κόμης του Αμ | 1813 | Δικηγόρος |
| Ζοζέφ-Λουί Λαγκράνζ | 1813 | Μαθηματικός |
| Ζαν Ρουσό | 1813 | Πολιτικός |
| Ζυστέν ντε Βιρί | 1813 | Πολιτικός |
| Φρεντερίκ Ανρί Βαλτέρ | 1814 | Αξιωματικός |
| Jean-Nicolas Démeunier | 1814 | Πολιτικός |
| Jean-Louis-Ébénézer Reynier | 1814 | Στρατιωτικός αξιωματικός |
| Claude Ambroise Régnier de Massa di Carrara | 1814 | Πολιτικός και νομικός |
| Antoine-Jean-Marie Thévenard | 1815 | Στρατιωτικός αξιωματικός |
| Κλωντ-Ζυστ-Αλεξάντρ Λεγκράν | 1815 | Στρατιωτικός αξιωματικός |
| Ζακ-Ζερμέν Σουφλό | 1829 | Αρχιτέκτονας του Πάνθεον |
| Βίκτωρ Ουγκώ | 1885 | Συγγραφέας |
| Λαζάρ Καρνό | 1889 | Πολιτικός και επιστήμονας |
| Ζαν-Μπατίστ Μποντέν | 1889 | Πολιτικός και γιατρός |
| Τεοφίλ Κορέ ντε λα Τουρ ντ'Ωβέρν | 1889 | Στρατιωτικός |
| Φρανσουά Σεβερίν Μαρσό | 1889 | Στρατιωτικός |
| Μαρί Φρανσουά Σαντί Καρνό | 1894 | Πρόεδρος της Γαλλίας |
| Μαρσελέν Μπερτελό | 1907 | Επιστήμονας |
| Σοφί Μπερτελό | 1907 | Σύζυγος του Μαρσελέν Μπερτελό |
| Εμίλ Ζολά | 1908 | Συγγραφέας |
| Λεόν Γκαμπετά | 1920 | Πολιτικός (καρδιά) |
| Ζαν Ζωρές | 1924 | Πολιτικός |
| Πωλ Πανλεβέ | 1933 | Μαθηματικός και πολιτικός |
| Πωλ Λανζεβέν | 1948 | Επιστήμονας |
| Ζαν Περέν | 1948 | Φυσικός, βραβευμένος με Νόμπελ |
| Βίκτορ Σεσέρ | 1949 | Αbolitionist |
| Μαρκ Σεσέρ | 1949 | Πατέρας του Βίκτορ Σεσέρ |
| Φελίξ Εμπουέ | 1949 | Πολιτικός |
| Λουί Μπράιγ | 1952 | Εκπαιδευτικός |
| Ζαν Μουλέν | 1964 | Μέλος της Αντίστασης |
| Ρενέ Κασέν | 1987 | Νομικός και ακτιβιστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα, Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης |
| Ζαν Μονέ | 1988 | Οικονομολόγος |
| Αββάς Ανρί Γκρεγκουάρ | 1989 | Κληρικός |
| Gaspard Monge | 1989 | Μαθηματικός |
| Nicolas de Condorcet | 1989 | Πολιτικός (συμβολικό φέρετρο) |
| Pierre Curie | 1995 | Φυσικός, βραβευμένος με Νόμπελ |
| Marie Curie | 1995 | Φυσικός και χημικός, δύο βραβεία Νόμπελ· πρώτη γυναίκα που τιμήθηκε για δικό της έργο |
| André Malraux | 1996 | Συγγραφέας και πολιτικός |
| Alexandre Dumas | 2002 | Συγγραφέας |
| Jean Zay | 2015 | Πολιτικός |
| Pierre Brossolette | 2015 | Μέλος της Αντίστασης |
| Ζερμέν Τιγιόν | 2015 | Μέλος της Αντίστασης (συμβολικό φέρετρο) |
| Ζενεβιέβ ντε Γκολ-Αντονιόζ | 2015 | Μέλος της Αντίστασης (συμβολικό φέρετρο) |
| Σιμόν Βέιλ | 2018 | Πολιτικός, επιζήσασα του Ολοκαυτώματος |
| Αντουάν Βέιλ | 2018 | Σύζυγος της Σιμόν Βέιλ |
| Maurice Genevoix | 2020 | Συγγραφέας |
| Joséphine Baker | 2021 | Μέλος της Αντίστασης, καλλιτέχνιδα, ακτιβίστρια για τα πολιτικά δικαιώματα (συμβολικό φέρετρο) |
| Missak Manouchian | 2024 | Μαχητής της Αντίστασης |
| Mélinée Manouchian | 2024 | Σύζυγος του Missak Manouchian |
| Robert Badinter | 2025 | Ο υπουργός Δικαιοσύνης που κατάργησε τη θανατική ποινή (συμβολικό φέρετρο) |
| Marc Bloch | 2026 | Ιστορικός και αγωνιστής της Αντίστασης (συμβολικό φέρετρο) |
| Simonne Bloch | 2026 | Σύζυγος του Marc Bloch (συμβολικό φέρετρο) |
Βολταίρος και Ρουσό, ο ένας απέναντι στον άλλο
Ο Βολταίρος μπήκε πρώτος, το 1791, τη χρονιά που το κτίριο έγινε μαυσωλείο. Ο Ρουσό ακολούθησε το 1794. Οι δύο τους διαφωνούσαν έντονα για τη θρησκεία και την κοινωνία στο μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής τους, και οι τάφοι τους πλέον βρίσκονται ο ένας απέναντι στον άλλο στην είσοδο της κρύπτης, όπου αναπαύεται και ο Soufflot, ο αρχιτέκτονας του κτιρίου.
Ονόματα που έφυγαν ξανά
Ο πρώτος που τιμήθηκε, τον Απρίλιο του 1791, ήταν ο επαναστάτης Μιραμπώ, αλλά τα λείψανά του απομακρύνθηκαν λίγα χρόνια αργότερα. Ο Jean-Paul Marat και ο Louis-Michel Le Peletier απομακρύνθηκαν επίσης κατά τη διάρκεια της Επανάστασης, γι' αυτό οι πρώτοι μόνιμοι ένοικοι της κρύπτης είναι οι δύο φιλόσοφοι.
Η κρύπτη του Ναπολέοντα
Επί Ναπολέοντα, σαράντα ένα άτομα τοποθετήθηκαν εδώ, κυρίως αξιωματικοί, γερουσιαστές και ανώτεροι αξιωματούχοι της Αυτοκρατορίας, μαζί με τον ναυτικό Bougainville, τον ζωγράφο Joseph-Marie Vien και τον μαθηματικό Joseph-Louis Lagrange. Αποτελούν μεγάλο μέρος της λίστας, αλλά και των θαλάμων.
Οι συγγραφείς: Hugo, Zola, Dumas, Malraux, Genevoix
Ο Victor Hugo ενταφιάστηκε εδώ το 1885 και ο Émile Zola ακολούθησε το 1908· ο Alexandre Dumas προστέθηκε το 2002, και οι τρεις μοιράζονται έναν θάλαμο. Ο André Malraux εισήλθε το 1996, είκοσι χρόνια μετά τον θάνατό του, και ο Maurice Genevoix το 2020.
Οι επιστήμονες
Ο Lagrange έφτασε το 1813 και ο Gaspard Monge το 1989. Ο Marcellin Berthelot εισήλθε το 1907 με τη σύζυγό του Sophie, ο Paul Painlevé το 1933, ο Paul Langevin και ο Jean Perrin μαζί το 1948. Η Marie Curie ήρθε το 1995 με τον Pierre Curie — η πρώτη γυναίκα που τιμήθηκε εδώ για τα δικά της επιτεύγματα.
Αντίσταση και δικαιώματα
Ο abolutionistής Victor Schœlcher και ο Félix Éboué εισήλθαν το 1949, ο Jean Moulin το 1964, ο René Cassin το 1987. Τέσσερις προσωπικότητες της Αντίστασης — ο Jean Zay, ο Pierre Brossolette, η Germaine Tillion και η Geneviève de Gaulle-Anthonioz — ακολούθησαν το 2015, η Simone Veil και ο σύζυγός της Antoine το 2018, η Joséphine Baker το 2021, και ο Missak και η Mélinée Manouchian στις 21 Φεβρουαρίου 2024, ογδόντα χρόνια ακριβώς μετά την εκτέλεση του Missak.
Οι πιο πρόσφατες αφίξεις
Ο Robert Badinter, που κατάργησε τη θανατική ποινή ως υπουργός Δικαιοσύνης, τιμήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2025, την επέτειο του νόμου κατάργησης του 1981. Ο ιστορικός και αντιστασιακός Marc Bloch, που εκτελέστηκε από τη Γκεστάπο το 1944, ακολούθησε με τη σύζυγό του Simonne στις 23 Ιουνίου 2026. Και τα τρία φέρετρα είναι συμβολικά: τα λείψανα βρίσκονται αλλού.
Τιμώνται με αναγραφή, όχι με ταφή
Λίγα ονόματα είναι χαραγμένα στους τοίχους αντί να είναι θαμμένα στην κρύπτη: Antoine de Saint-Exupéry, του οποίου το σώμα δεν βρέθηκε ποτέ, από το 1967· Toussaint Louverture και Louis Delgrès από το 1998· και Aimé Césaire, θαμμένος στη Μαρτινίκα, από το 2011.
Πώς προστίθεται ένα όνομα
Στη σύγχρονη πρακτική η απόφαση ανήκει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και λαμβάνεται σπάνια. Οι οικογένειες μπορούν να αρνηθούν τη μεταφορά της σορού, γι' αυτό αρκετοί πρόσφατοι τιμώμενοι — Germaine Tillion, Geneviève de Gaulle-Anthonioz, Joséphine Baker, Robert Badinter — εκπροσωπούνται από συμβολικά φέρετρα.